Fitnah YAHUDI terhadap Nabi Isa AS Dalam Kitab Thalmud

Di antara fitnah orang Yahudi terhadap Nabi Isa AS yang terdapat dalam Kitab Thalmud yang menjadi pegangan dan ikutan mereka adalah sebagaimana berikut:

• Nabi Isa as atau AL Maseh telah murtad daripada agama Yahudi dan dia beribadah kepada berhala
• Al Maseh adalah orang gila, tukang sihir dan menyembah berhala dan orang Nasrani adalah kafir
• Serendah rendah orang kafir ialah AL Maseh dan para pengikutnya
• Gereja-gereja orang Nasrani ialah rumah-rumah orang yang sesat dan tempat orang yang beribadah kepada berhala. Oleh itu, runtuhkan rumah-rumah tersebut.
• Kitab Injil orang Nasrani mesti dibakar kerana ia menyesatkan, zalim dan berdosa
• Gereja-gereja orang Nasrani ialah tempat kotor dan mereka yang bertugas, mengajar di sana ialah anjing-anjing yang menyalak.
• semua orang Yahudi mesti melaknat orang Nasrani sekurang-kurangnya tiga kali sehari
• Isa Al Maseh akan berada dalam minyak api neraka Jahim dan ibunya adalah seorang penzina

Begitulah buruknya fitnah Yahudi terhadap Nabi Isa AS. Sememangnya mereka percaya Bangsa Yahudi adalah satu-satunya bangsa pilihan Tuhan untuk menguasai dunia ini, kononnya  berpandukan kepada kitab suci mereka.

Di antara penyelewengan yang paling besar adalah mereka hanya mengiktiraf Keturunan Nabi Ibrahim AS dan anak cucunya yang lahir daripada Siti Sarah, isteri pertamanya sahaja sebagai keturunan raja-raja di dunia ini. Sedangkan keturunan daripada Siti Hajar yang lahirkan Nabi Ismail as hinggalah lahirnya Nabi Muhammad SAW dinafikan.

sumber: Palestin Tak Pernah Gentar- Zulkifli Mohamad AL Bakri & FatimahSyarha Mohd Nordin

Kitab Injil dan Bible.. apa bezanya..

Kitab Bible dan Injil.. adakah ia sama??

Oleh: Zulhasanain ZR

Kebanyakan orang menyangka bahawa bible adalah nama lain bagi Kitab Injil. Ramai di khalayak umat Islam menyangka bahawa isi bible adalah kitab Injil yang Allah turunkan kepada Nabi Isa A.S. tetapi ianya di ubah. Apakah benar pandangan ini? Mari kita lihat sejarahnya kerana apabila disebut kitab Allah, ia bermaksud wahyu (kalamullah) yang diturunkan Allah S.W.T kepada seorang rasul. Selain Al-Quran, terdapat kitab-kitab lain yang diimani oleh umat islam iaitu Injil, Taurat dan Zabur. Adakah bible merupakan wahyu Allah yang diturunkan kepada Nabi Isa A.S?

Sebenarnya bible adalah himpunan kitab-kitab warisan daripada kitab-kitab yahudi (old testament, Perjanjian Lama) dan kitab-kitab yang ditulis selepas Jesus Christ (new testament, Perjanjian Baru). Ertinya, ia bukan wahyu Allah kepada Nabi Isa seperti Al-Quran yang merupakan wahyu kepada Nabi Muhammad S.A.W.

Apabila disebutkan wahyu, maka sebutannya adalah Allah berfirman, kerana itu adalah firman langsung Allah kepada seorang rasul agar disampaikan kepada umat. Bible adalah tulisan manusia atau riwayat. Kerana itulah kita dapati keraguan terhadap ketuluenan bible terus menjadi isu yang dibangkitkan oleh penganut Kristian sendiri.

Kitan Injil Barnabas atau Gospel Barnabas yang berusia lebih 1500 tahun

Apakah kaitan Gospel dengan bible?
Gospel adalah tulisan kitab-kitab warisan yang kononnya telah ditulis oleh pengikut-pengikut Jesus Christ. Gospel merupakan kandungan atau juzuk-juzuk dalam bible. Ia merujuk kepada empat buah kitab awal di dalam bible pada bahagian New Testament yang merakankan kisah hidup dan kematian Jesus Christ; Gospel of Matthew, Mark, Luke dan John yang digelar Canonical bible atau Injil Kanonik. Keempat-empat kitab ini dianggap sahih pada pandangan ilmuan Kristian, walaupun pada awalnya terdapat beberapa kitab Gospel selain daripada itu. Bagaimanapun, tiada satu bahagian pun daripada Gospel tersebut yang masih kekal dan dapat diwarisi. Ironinya, keempat-empat Gospel yang dijadikan rujukan itu asalnya dalam bahasa Greek dan bukannya bahasa Aramaic iaitu bahasa pertuturan Nabi Allah Isa A.S. dan pengikutnya.

Al Quran telah menceritakan akan kebenaran dan status kitab yang turun sebelumnya iaitu Injil

Apakah kesan Gospel tersebut terhadap kepercayaan kepada tuhan?
Adalah penting untuk diketahui umum bahawa terdapat 10 buah kitab Gospel sebelum abad ke-4 Masihi. Termaktub di dalam sejarah, Raja Konstantin I telah mengumpulkan ahli-ahli agama dalam Majlis Nicaea pada tahun 325 M bertujuan untuk menyelesaikan pertelingkahan sengit terhadap persoalan pokok di dalam kepercayaan di kalangan soal kepercayaan di kalangan ahli-ahli agama Kristian iaitu bersangkutan dengan isu sama ada Jesus (Nabi Isa A.S) itu Tuhan atau tidak.

Terdapat dua golongan ilmuan Kristian pada waktu itu. Satu golongan ilmuan mempercayai Jesus adalah seorang insan (hamba Tuhan) dan satu golongan lagi mempercayai ketuhan Jesus (memiliki unsur ketuhanan/anak Tuhan). Golongan majoriti di kalangan ilmuan ketika itu mengatakan bahawa Jesus adalah hamba Tuhan. Walau bagaimanapun, dalam majlis tersebut golongan majoriti ini telah di paksa supaya tunduk dan mengalah kepada golongan minoriti yang mempertuhankan Jesus.

Golongan ilmuan majoriti terpaksa mengalah kepada minoriti. Sesuatu yang bertentangan dengan disiplin ilmu dan amat tidak masuk akal.

Semua prinsip ilmu terpaksa tunduk kepada kehendak Raja Konstantin I. Beliau merupakan Maharaja Rom yang pertama memeluk agama Kristian. Sebagai Raja Rom, kepercayaa pagan dan mitos yang berasal daripada mitologi Romawi yang percaya kepada pelbagai tuhan dan dewa-dewi masih bertapak dalam dirinya. Ini mempengaruhi keputusan Majlis Nicaea. Peranannya dalam mencari jalan penyelesaian kepada pertelingkahan golongan agamawan membawa kepada satu resolusi Majlis Nicaea (325 M) yang menerima pakai doktrin ketuhanan Jesus dan konsep ‘triniti’; mempercayai bahawa ‘tuhan itu tiga’, iaitu terdiri daripada Tuhan bapa, Tuhan anak dan Ruhul Qudus.

Serentak dengan itu, Majlis Nicaea (325 M) juga telah menafikan kesahihan beberapa kitab Gospel selain daripada Gospel of Matthew, Mark, Luke dan John, di antaranya ialah The Letter of Barnabas, Didache, Thomas dan Mathias (sekadar menyebut beberapa nama). Bible yang lain ini dianggap palsu, menyimpang, tidak asli atau dongeng. Mereka menggolongkannya ke dalam istilah seperti Gnostik atau Apocrypha.

Peristiwa ini berlaku sekitar 300 tahun setelah ‘kematian’ Jesus Christ. Bertitik tolak dari situlah berkembangnya segala kekeliruan dan pertentangan akidah dengan kepercayaan yang telah dipegang oleh majoriti penganutnya sebelum tarikh tersebut.

Sumber: Majalah Q&A, Isu #03, Muka Surat 41

      http://myibrah.com/kenapa-bible-bukan-injil